راه اندازی Etherchannel بر روی سوییچ های سیسکو

0

لینک های Ethernet با استاندارد های متفاوت معرفی شده اند که مشخصات متفاوتی دارند. یکی از مهمترین مشخصات آن که انگیزه پیشرفت را ایجاد کرده همواره سرعت آنها بوده است. Ethernet در حال حاضر با استاندارد های 10M,100M,1000M و 10G موجود است که طبیعتا برای لینک های با پهنای باند بیشتر میبایست هزینه بیشتری برای تجهیزات و لینک های ارتباطی متحمل شد. علاوه بر هزینه ممکن است media ارتباطی نظیر فیبر برای سرعت بالاتر وجود نداشته باشد. پس در موارد نیاز به سرعت بیشتر باید به دنبال راه چاره گشت.
گاهی اوقات ما بین 2 عدد switch یا یک router و یک switch نیاز به برقراری یک ارتباط خطا پذیرداریم. به صورتی که هنگام قطع شدن یکی از لینک های ارتباطی لینک دومی وجود داشته باشد تا در مدار آمده و سرویس دهی را ادامه دهد.
برای پاسخ به مشکلات فوق تکنولوژی Etherchannel ابداع گردید که تحت استاندارد 802.3ad معرفی شده است. این استاندارد اتصال دو switch را توسط دو الی هشت لینک ارتباطی ممکن می سازد. در ابتدا شرکت سیسکو Etherchannel زا با پروتکل Port Aggregation Protocol عرضه کرد و پس از آن IEEE استاندارد 802.3ad با نام Link Aggregation Control Protocol معرفی نمود. PAgP تنها بین تجهیزات سیسکو قابل استفاده است و PACP به صورت استاندارد در ما بقی تجهیزات کاربرد دارد. لازم به ذکر است که تجهیزات سیسکو نیز از PACP پشتیبانی میکنند.

نحوه توزیع پهنای باند
معیار تقسیم پهنای باند بین لینکها بر اساس موارد زیر است که به صورت دستی میتوان آنها را مشخص نمود.

• Source IP Address
• Destination IP Address
• Source MAC Address
• Destination MAC Address
• Source and Destination IP Address
• Source And Destination MAC Address
• Source TCP/UDP Port (4500,6500 series)
• Destination TCP/UDP Port (4500,6500 series)
• Source and Destination TCP/UDP Port (4500,6500 series)

در Etherchannel ممکن است پهنای باند به صورت یکسان تقسیم نشود. که مقدار سهم هر لینک بستگی به تعداد کل لینکها دارد. جدول زیر مقدار توزیع پهنای باند را در شرایط مختلف توضیح میدهد.

تعداد پورت های فعال

نحوه تقسیم پهنای باند

8

1:1:1:1:1:1:1:1

7

2:1:1:1:1:1:1

6

2:2:1:1:1:1

5

2:2:2:1:1

4

2:2:2:2

3

3:3:2

2

4:4

Etherchannel به صورت پیش فرض پورت اصلی یعنی پورتی که ابتدا ترافیک روی آن فرستاده می شود را مشخص میکند که بر اساس شماره پورت در آن Switch مشخص میگردد که شماره پورت کوچکتر دارای اولویت بالاتر است. در تجهیزات سیسکو میتوان به صورت دستی نیز اولویت هر پورت را مشخص کرد.

حالت های مختلف پورت در Etherchannel
هر پورت میتواند روی یکی از حالت های زیر تنظیم شود:

 • Active
 • Passive
 • Desirable
 • Auto
 • On

از موارد فوق Active و Passive برای پروتکل PACP, موارد Desirable و Auto برای پروتکل PAgP و حالت on برای هر دو پروتکل قابل استفاده است.
حالت on پورت ها را بدون توجه به آن طرف خط در Etherchannel قرار میدهد.
حالتهای Auto و Passive پورت مورد نظر را در حالت آماده باش قرار میدهد که در صورت نیاز آن طرف, خط در Etherchannel قرار گیرد. که Auto برای پروتکل PAgP و Passive برای پروتکل LACP است.
حالتهای Desirable و Active پورت را وادار به جستجوی تجهیزاتی در آن طرف خط می کند که در صورت امکان وارد Etherchannel شوند. که Desirable برای پروتکل PAgP و Active برای پروتکل PACP است.

اجرای Etherchannel در تجهیزات سیسکو
ابتدا به اجرای Etherchannel با پروتکل PAgP میان دو Switch سیسکو میپردازیم:
در ابتدا باید وارد مد کانفیگ شویم و اینترفیس مورد نظر خود را انتخاب کنیم. باید توجه داشت که تمامی اینترفیس هایی که قرار است در یک Etherchannel قرار گیرند میبایست دقیقا از یک نوع بوده و دارای شرایط و کانفیگ یکسان باشند. به عنوان مثال نمیتوان یک GigabitEthernet را با یک FastEthernet در یک Etherchannel قرار داد.
ابتدا نحوه loadbalance را مشخص میکنیم:
Switch1(config)# port-channel load-balance src-dst-ip
برای راحتی بیشتر و مقدار کانفیگ کمتر از interface range استفاده میکنیم که چند اینترفیس را همزمان با هم تنظیم میکند.

Switch1(config)# interface range fastethernet 0/2, fastethernet 0/18

سپس نوع پروتکل ارتباطی را مشخص میکنیم:

Switch1(config-if)# channel-protocol pagp

و حالت قرار گیری پورت را تعیین میکنیم:

Switch1(config-if)# channel-group 1 mode desirable

حالا به Switch دوم رفته و همین تنظیمات را اعمال میکنیم:

Switch2(config)# port-channel load-balance src-dst-ip
Switch2(config)# interface range Fast 0/3 – 4
Switch2(config-if)# channel-protocol pagp

Switch دوم را در حالت auto قرار میدهیم:

Switch2(config-if)# channel-group 1 mode auto

اکنون دو پورت 2 و 18 switch اول با پورتهای 3 و 4 Switch دوم به صورت Etherchannel در آمده اند که بر اساس IP مبدا و مقصد Frame ها را بین یکدیگر تقسیم میکنند.

حالا دو Switch را در حالت PACP تنظیم میکنیم:

Switch1(config)# interface Fa0/12-13, Fa0/19
Switch1(config-if)# channel-protocol lacp
Switch1(config-if)# channel-group 2 mode active

باید توجه داشت که تمام پورت های یک channel-group باید از یک پروتکل استفاده کنند.

Switch2(config)# interface range Fa 0/22 – 24
Switch2(config-if)# channel-protocol lacp
Switch2(config-if)# channel-group 2 mode passive

اکنون پورت های 12 و13 و 19 Switch اول با پورتهای 22 و 23 و 24 Switch دوم در یک Etherchannel قرار دارند.
برای اولویت دادن به یکی از پورتها از دستور زیر استفاده میکنیم. اولویت پیش فرض تمام پورتها 32768 است.

Switch2(config)# interface F0/23
Switch2(config-if)# lacp port-priority 100

بعد از تنظیم Etherchannel تمامی پورتها به عنوان یک پورت شناخته میشوند. و با نام po که مخفف Port-channel است میتوانیم به آنها دسترسی داشته باشیم. به عنوان مثال برای تنظیم IP بر روی etherchannel اینگونه عمل میکنیم:

Switch2(config)# interface po2
Switch2(config-if)# ip address 10.0.2.55 255.255.255.0

و در آخر با دستور زیر میتوان از وضعیت پورتها و Etherchannel مطلع شد.

Switch2# show etherchannel 1 summary

نگارنده : شاهین غرقی

نظرات مسدود است.